Rhys Marsh

‘The Blue Hour’ Review: iO Pages

29th October 2012

rhys marsh, ook bekend van the opium cartel (tip in io88) en nog een serie andere bands, en the Autumn ghost komen uit Noorwegen . daarenboven lijken ze weinig last te hebben van vrolijkheid, wat de luisteraar in dit geval alleen maar ten goede komt . in tegenstelling met het aantal in de progrock werkzame mede-scandinaviërs, is de muziek op the Blue hour rustig en door het gebruik van hobo, cello, klarinet en dergelijke, hoor je vooral sfeervolle liedjes met kamerorkestbegeleiding; een kruising van karda estra en No-man . dit wordt al meteen duidelijk tijdens de opener And i Wait met zijn betoverend fraaie melodieën . daarbij komt nog dat marsh een mooie, warme stem heeft, die erg engels aan doet zoals in read the cards . daarom doet zijn stem geregeld denken aan de barokke pop van the divine comedy, maar dan een stuk intiemer door het jazzy ‘laid back’ karakter van de gemiddelde ecm-uitgave . zwakke broeders vinden we niet op dit album; de melodieën zijn allemaal mooi, de bijdragen van bandleden van onder meer jaga jazzist, White Willow en Wobbler − zeker niet de minsten − passen perfect en de productie is gloedvol . the Blue hour is bedoeld voor het uur tussen dag en nacht, waarin je genoeglijk kunt zwelgen in melancholie .

« Back to News